دوشنبه, 02ام بهمن

شما اینجا هستید: رویه نخست زبان و ادب فارسی زبان پژوهی

زبان پژوهی

زبان فارسی و توسعهٔ ملی (بحثی در زمینه‌ی سیاست فرهنگی)

چرا ما باید هنوز از زبان فارسی به‌عنوان زبان ملی همه‌ی ایرانیان به دفاع برخیزیم؟ آیا فقط یک احساس عاطفی فارسی‌زبانان را به این کار وامی‌دارد یا ضرورت‌های فرهنگی، سیاسی و اقتصادی نیز در این مرحله از تاریخ ایران بر لزوم چنین دفاعی تأکید دارند؟ بی‌شک زبان فارسی که پیشینه‌ای کهن دارد، و در طول قرن‌ها نه تنها در سرزمین کنونی ایران بلکه در کشورهای پیرامون آن زبان ادب و علم بوده است، باید زبان طبیعی و ملی ایرانیان به‌شمار آید.

فارسی افزون‌تر از یک زبان

در واقع همین تنوع و غنا باعث گشت که زبان فارسی به یک چنین گسترشی در پهنهٔ جغرافیا دست یابد؛ یعنی از دروازهٔ چین تا کرانهٔ مدیترانه، و از سیحون تا سند. قابل توجه آنکه این گسترش از طریق کشورگشایی یا به انگیزهٔ اقتصاد نبوده، بلکه مضامین ادب فارسی آن را موجب گردیده؛ زیرا بیانگر عمقی‌ترین درخواست‌های بشر بوده است. آنجا که دیگر چاره‌جویی‌های مادی، اقناع نمی‌کرد، او می‌بایست پا به میان نهد. از این رو بود که وسعت قلمرو آن از وسعت امپراتوری هخامنشی درگذشت.

انتشار فرهنگ املایی خط فارسی بر روی تارنمای فرهنگستان

نخستین جلسۀ آئین‌نامۀ چهارمین دورۀ جایزۀ فرهنگستان به مطبوعات، در خردادماه 1395، رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی، برگزار شد.

خبری تازه‌ از واژه‌های مصوب فرهنگستان - واژگان فارسی را به کار گیریم 51

شمار واژه‌های مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی به حدود 50 هزار واژه رسید.

سر و کله این «ه» از کجا پیدا شد؟

این پرسشی است که با طرح آن می‌توان توجه‌ها را به سمتش جلب کرد و نسبت به یک اشتباه که در زبان فارسی بسیار فراگیر شده هشدار داد. «نزدیکه دو سه ماه»، «مثله تو»، «مشغوله کار»، «تویه حیاط» و نمونه‌های اشتباهی از این دست این روزها بسیار زیاد در نوشتارهای فارسی به‌خصوص در فضای مجازی به چشم می‌خورد.

کُرتَه، قُرطَه، کُت

واژه کُرتَه در پارسی از پهلوی (پارسی میانه) کُرْتَکْ می باشد. که به شکل قُرطَق و قُرطَه معرب شده است. فرهنگ‌ها این واژه را در معنا برای دو چیز به کار برده‌اند: یکی پیراهن، و دودیگر قبا و یا نیم تنه.

در همین زمینه