یکشنبه, 05ام اسفند

شما اینجا هستید: رویه نخست یادگارهای فرهنگی و طبیعی میراث معنوی

ارمغان هنر و هنرمندان در تاریخ چه بوده است؟ - اگر هنر نبود…

اتفاقاً همان قدر که میدان نقش جهان عصر او در اصفهان تصویری زنده و واقعی و اصیل از همبودی و تلاقی و درهم تنیدگی میان سپهر تجربه‌های ذوقی و زیبا شناختی و هنر و هنرمندانگی و مهارت و صناعت و دیانت و معنویت و حکمت وخرد و اندیشه و دانش و دانایی و دینداری و دولتداری و سیاست و اقتصاد و معیشت و امر مینوی و دنیوی بود که میدان انقلاب تهران ما تصویری نازیبا و شلخته و مغالطه آمیز و ناهماهنگ و آشوبناک از گسیختگی و فاصله و فراق میان آن سپهر تجربه ها و زوال یک دوران و افول یک فرهنگ!

مسمومیت‌های پرورشی و مصدومیت‌های آموزشی

پل پردیس وکلاک کرج را ببینید سی‌وسه پل ایران عصرصفوی را هم ببینید. میدان انقلاب تهران را ببیند میدان نقش جهان اصفهان را هم ببینید! وقتی در خانه خویش بیگانه‌ای، وقتی در فضاهایی زندگی می‌کنی که نمی‌توانی با آن نسبت برقرار کنی، در تعارض با توست. رویاروی تو ایستاده است. پذیرای تو نیست. تو را صمیمانه در آغوش نمی‌کشد. زمخت است و خشن و نازیبا نوعی حس گریز نوعی حس فرار در جان تو بیدار می‌شود. همیشه جان تو را می‌آزارد. روان تو را زخم می‌زند.

هر دم از این باغ بری می‌رسد... / هدف کدام است: کم کردن تعطیلی یا حذف سنتی ملی؟!

در این طرح آمده است تا تعطیلی روز 29 اسفند و همچنین روز 13 فروردین حذف شود»، در حالی که در روز سیزدهم فروردین‌ماه، که در روزشمار رسمی به نام «روز طبیعت» خوانده می‌شود، رسمِ «در جریان» و زنده‌ی رفتنِ مردم به دامان طبیعت انجام می‌شود

کتابفروشی ۱۵۰ سالهٔ تهران را بشناسید

کتابفروشی اسلامیه، یک مغازه ی پیر و خسته در خیابان ۱۵ خرداد است. گردانندگان این کتابفروشی ۱۵۰ سال است که چراغ آن را برای مشتری‌های کتابخوان خود روشن نگهداشته‌اند.

ضرورت حفظ فرهنگ

این است وصف نمونه‌ای از جریان ایران‌گریز که تلاش دارد « ایران دوستی» را به سخره بگیرد و آن را با الفاظی چون نژادپرستی و فاشیسم و … محکوم نمایند و سنت‌های باستانی ایرانی را بیهوده و بی‌ارزش بنمایاند. ما را چه شده که گوش سپرده‌ایم به دهان «از خود بیگانگانی» که ژست خود روشنفکرپنداری و مد جهان‌وطنی چپ‌‌گرای خویش را پیوند زده‌اند با ناسزا و تحقیر و توهین به تاریخ و فرهنگ کهن و بزرگان این سرزمین و نفی ایران دوستی؟

حلیم/ هلیم/ هلام/ هریسه/ ریس

حلیم، هلیم، هریسه، ریس همه یک جور پخته می‌شوند و مواد تشکیل دهنده آن یکی می‌باشد، جز آنکه فرهنگ‌ها به سه و یا چهار شکل آن را آورده‌ و در ضبط ریشه واژه‌ها میان فرهنگ‌ها و برخی کتب پزشکی قدیم اختلاف است. بالاخره این خوراک معروف را با «ﻫ» یا «ﺣ» بنویسیم؟ حلیم بنامیم یا هریسه؟ و آیا هریسه از حلیم گرفته شده یا حلیم از هریسه؟

در همین زمینه